“Er waren ijsbaden, maar kiezen voor wat echt bij me past, dat maakt het zo waardevol.”

Voor Katrien Meermans, co-founder Stille Bliksem begint alles bij luisteren. Als strateeg en verhalenmaker zoekt ze naar wat mensen en merken echt willen vertellen, en vertaalt dat naar woorden die resoneren. Haar werk draait om aandacht, intuïtie en betekenis: verhalen zichtbaar maken op een manier die klopt, zodat ze niet alleen gehoord worden, maar ook gevoeld.

Ook kunstenaars zoals Hannelore van Balkom inspireren haar: door haar verstilde werken van gevonden textiel ontdekt Hannelore hoe sporen van aanwezigheid en gevoel tastbaar kunnen worden, een subtiele reminder dat creëren altijd begint bij aandacht en gevoel.

Wie is Katrien Meermans?

Ik ben Katrien Meermans, 40 jaar en woonachtig in Gent, samen met mijn partner Tom Boute. We vormen een PR- en communicatiestudio, Stille Bliksem, waar we merken helpen hun stem te definiëren en verhalen betekenis te geven. Naast Stille Bliksem runnen we ook de kunst- en design galerij Weerlicht, een plek waar we kunstenaars en designers een platform geven om hun werk en verhaal te delen. Wat begon als persoonlijke passie voor taal, strategie en kunst, groeide uit tot een plek waar werk en leven in elkaar overvloeien, en waar we ons helemaal kunnen richten op creatie, aandacht en verbinding.

Hoe ben je op het idee gekomen om te doen wat je vandaag doet?

Ik ben altijd al een einzelgänger geweest die schrijft uit liefde voor taal en de verbeelding. Na 10 jaar in verschillende agencies startte ik als zelfstandig copywriter. Ik ben dankbaar voor wat ik daar leerde, maar ik kon er nooit echt aarden.

Thuis aan mijn schrijftafel, met alleen onze poes Schaduw, voelde ik me voor het eerst werkelijk op mijn gemak. Dat gaf rust en energie. Vandaag bestaat Stille Bliksem uit mezelf en mijn partner Tom, met wie ik ook getrouwd ben. Dat we samenwerken voelt voor ons heel natuurlijk want we leerden elkaar kennen in een van die agencies.

Weerlicht ontstond uit onze liefde voor kunst en de kunstenaars en designers die ons persoonlijk omringen. We wilden ze graag een platform geven om hun verhaal te delen, net zoals we dat bij Stille Bliksem doen voor merken.

Wat is je missie?

Ik help merken hun stem te definiëren en betekenisvolle verhalen te vertellen via strategisch copywriting, PR en trendonderzoek.

Hoe zou je jezelf als ondernemer in één zin omschrijven?

De naam Stille Bliksem weerspiegelt mijn karakter. Ik ben een sensitieve strateeg die luistert, verbindt en vormgeeft, gedreven door nieuwsgierigheid, schoonheid en betekenisvolle verbinding. Stil in aandacht, maar als ik ja zeg, ga ik voluit met focus en toewijding.

Welk aspect van het ondernemerschap heb je onderschat of heeft je het meest verrast?

Alles wat naast je kerntaak moet gebeuren: prospectie, offertes maken, onderhandelingen, facturatie, betalingen opvolgen, aangiftes, boekhouding, belastingen, people management, netwerken … Dat vraagt inzicht, kennis en veel energie.

Wat zijn de moeilijkste ervaringen of struikelblokken die je tot nu toe bent tegengekomen? En wat leerde je eruit?

Niet elke samenwerking loopt zoals je verwacht, en ook professioneel kun je je gekwetst voelen. Ik heb moeten leren onderscheid te maken tussen 'dit werkte niet' en 'ik ben niet goed genoeg'. Als je dat niet doet, ga je aan jezelf twijfelen, terwijl het vaak niet over jou gaat, maar over verwachtingen die niet op één lijn lagen of waarden die niet matchen. Dat inzicht heeft me weerbaarder gemaakt en selectiever: ik weet nu beter met wie ik wil werken en waarom.

Wat zou je vandaag anders aanpakken dan in het begin van je zaak?

Meteen investeren in een goede boekhouder. Die kost geld, maar betaalt zichzelf terug. Je wilt iemand die meedenkt over je plannen en proactief advies geeft. Een goede boekhouder geeft je overzicht en rust.

Hoe bewaak jij je energie? Wat helpt jou om mentaal én fysiek gezond te blijven?

Mentaal haal ik energie uit kleine toevalligheden en kleine momenten van geluk, zoals leuke duo’s op straat spotten, kijken naar mensen die naar kunst kijken, knuffels van mijn goede vriendin Eva, stiekem hand in hand wandelen met Tom, gek dansen in de living, lezen in de auto (als passagier) … Ik kan ook helemaal opladen van een avond alleen thuis: wanneer Tom plannen heeft met vrienden maak ik er bewust geen. Fysiek maak ik dagelijks een wandeling of doe ik thuis een workout, ook dit doe ik liever alleen dan in groep. 

Wat is de mooiste ervaring die je tot nu toe hebt beleefd als ondernemer?

Dat is misschien wel de hele reis zelf: van freelancer naar een communicatiebureau met een team, en later de keuze maken om terug te plooien (naar enkel Tom en ik) en naast Stille Bliksem een galerij te openen. Dan besef ik hoeveel ik heb doorgemaakt en bereikt. Het was niet altijd makkelijk; er zijn zeker ijsbaden geweest, maar juist die hele weg en toch wel de moed om (uiteindelijk) te kiezen voor wat echt bij me past, dat maakt het zo waardevol.

Waar ben je vandaag het meest trots op?

Op de plek die Tom en ik hebben gecreëerd. Hier wonen we, werken we, stellen we tentoon, eten we samen met vrienden, ontvangen we kunstenaars, bieden we artist in residence … Alles vloeit in elkaar over, grenzen vervagen. Het werk inspireert het leven, het leven inspireert het werk. Het voelt als een doorlopend verhaal en dat is precies zoals ik wil leven.

Wat vind jij het allermooiste aan je job? Wat doe je het allerliefst zelf?

Ik verdiep me graag in iemands verhaal. Luisteren, de essentie vinden en dat vertalen via woorden, merkcommunicatie, een persbericht of pitch naar journalisten … Ik zie verbanden die anderen niet altijd zien, tussen wat mensen me vertellen, wat er in de maatschappij speelt en de visie van een merk. Wanneer iemand zegt dat ik hun verhaal goed heb gevat of die verbinding heb gelegd die zij zelf nog niet zagen, maakt me dat altijd heel gelukkig.

Wat is de beste investering die je al in jezelf of je onderneming deed?

Het postgraduaat TrendWatching aan Hogent leerde me veranderingen vroeg te herkennen en te vertalen naar kansen voor merken. Vanuit dat inzicht help ik merken hun brand purpose te verbinden met wat mensen werkelijk beweegt. Het scherpt ook mijn PR-aanpak: ik zie verbanden sneller en kan zo met originele invalshoeken komen.

Naar wie kijk je vandaag op, als mens of ondernemer, en waarom?

Ik heb veel bewondering voor kunstenares en beeldhouwer Hannelore van Balkom. Haar werk heeft iets geborgen: herkenbare kledingstukken die ooit iemand droeg, waarin je de aanwezigheid van die persoon voelt. Bij Uitwas I zag ik iemand die zijn ziel aan de kapstok heeft gehangen; droevig misschien, maar zo schoon. Ze combineert kwetsbaarheid met robuustheid, en haar intuïtieve werkwijze spreekt me enorm aan.

Hannelore werkt met gevonden textiel, dat ze sculpteert, giet in plaster en met was en verf een nieuwe huid geeft. Zonder vaste plannen gaat ze in dialoog met het materiaal, telkens op zoek naar het evenwicht tussen vertrouwd en vervreemd, menselijk en sculpturaal.

Welk moment of welke persoon heeft jou op weg geholpen in je ondernemerschap?

Mijn partner Tom, die eerder dan ikzelf zag dat ik een betere copywriter ben dan vormgever, en me als mentor en echtgenoot steeds vooruit duwt. En Thierry De Vynck, die me bij mijn start als zelfstandige enorm veel liet schrijven en de lat hoog legde, wat mijn schrijven en expertise naar een hoger niveau heeft getild.

Wat ben je momenteel aan het lezen, luisteren of kijken dat je geïnspireerd heeft of in beweging heeft gezet?

Onze expo Tangible is me heel dierbaar. De fijngevoeligheid erin, hoe de werken van Alexander en Hannelore elkaar zo mooi aanvullen. Soms zou ik de hele expo willen omarmen. Ze herinnert me aan zachtheid, aan de ruimte om gewoon jezelf te zijn, zonder te hoeven schreeuwen, en hoe dat de juiste mensen aantrekt. De foto’s van Alexander zijn meer dan het beeld zelf: elke foto is in zijn geheel, van papier tot kader, zo zorgvuldig uitgevoerd dat het je altijd raakt, op een manier die je niet helemaal kunt benoemen.

Wat is voor jou persoonlijk de 'noordster' in jouw ondernemerschap?

Mijn buikgevoel. Ik voel meteen of een persoon, project of situatie bij me past. Soms heb ik toch ‘ja’ gezegd tegen iets waar ik achteraf spijt van had; hoewel het niet goed voelde, ging ik er toch mee door, bijvoorbeeld om financiële redenen of omdat ik dacht dat het goed zou ogen naar anderen. Het bracht me zelden geluk; meestal leverde het vooral frustratie op.

Welke raad zou jij geven aan iemand die nu staat waar jij ooit begon?

Zoek tijdig advies en durf vragen te stellen. Praat met mensen over waar je tegenaan loopt. Je hoeft niet alles zelf te weten of uit te dokteren. Het mooie is: over elk advies dat je krijgt, beslis je zelf of je er iets mee doet of het naast je neerlegt. Maar je hebt dan wel een weloverwogen keuze gemaakt, in plaats van te handelen vanuit onwetendheid.

Als je vooruit kijkt: waar zie je jezelf of je bedrijf binnen 10 jaar?

Dat is moeilijk concreet te benoemen. Ik heb geleerd dat je bij elke verschuiving opnieuw moet pivoteren. Wat ik wel weet: ik wil blijven doen waar ik energie van krijg, met mensen werken die me inspireren, en relevant blijven in een veranderend landschap. Of dat binnen ons huidige vakgebied is, in een totaal nieuwe richting, in een ander land … Als het maar me maar gelukkig maakt.

“Waar het kunstenaarschap van buitenaf soms wankel lijkt, geeft het maken mij vanbinnen juist houvast.”

Katrien Meermans voelt zich aangetrokken tot makers die haar nieuwsgierigheid prikkelen. Eén van die makers is Hannelore van Balkom. Haar verstilde sculpturen van gevonden textiel laten sporen van aanwezigheid en kwetsbaarheid zien, en inspireren Katrien in haar eigen werk. Ook Hannelore deelt hoe ze te werk gaat en wat haar beweegt.

Wie is Hannelore van Balkom?

Mijn naam is Hannelore van Balkom, ik ben 33 jaar en woon in Gent. Oorspronkelijk kom ik uit ’s-Hertogenbosch, in Nederland. Ik ben beeldhouwer en werk met afdrukken van gevonden textiel.

In mijn werk onderzoek ik verschillende vormen van lichamelijkheid, of misschien juist de afwezigheid daarvan. De textielstukken die ik op straat vind, dragen sporen van gebruik: vouwen, slijtage, soms zelfs nog de contouren van het lichaam dat erin heeft gezeten. Die stille getuigenissen fascineren me. Door deze kledingstukken af te gieten, geef ik ze een nieuwe, verstilde vorm. Zo ontstaat een werk waarin het lichaam niet letterlijk aanwezig is, maar toch voelbaar blijft.

Wat zijn de moeilijkste ervaringen of struikelblokken die je tot nu toe bent tegengekomen? En wat leerde je eruit?

Het kunstenaarschap is geen gemakkelijke weg. Het vraagt om toewijding, en het leren omgaan met onzekerheid. In mijn familie zitten drie generaties muzikanten: mijn grootvader, mijn opa en mijn vader. Steeds weer werd dezelfde waarschuwing doorgegeven. Mijn grootvader raadde mijn opa af om voor de muziek te kiezen vanwege de onzekerheid, mijn opa deed hetzelfde bij mijn vader. En toen ik besloot de kunst in te gaan, zei mijn vader tegen mij: ‘Weet waar je voor kiest, Loortje.’

Die waarschuwing was geen ontmoediging, maar kwam uit zorg en ervaring. Ze maakten me bewust van de kwetsbaarheid van dit pad. Toch bleek mijn drang om te maken groter dan de angst voor onzekerheid. Juist in die onzekerheid heb ik geleerd te vertrouwen op mijn eigen noodzaak om te creëren. Waar het kunstenaarschap van buitenaf soms wankel lijkt, geeft het maken mij vanbinnen juist houvast.

Wat vind jij het allermooiste aan je kunstenaarschap?

Wat ik het allermooiste vind aan mijn kunstenaarschap is de ruimte voor nieuwsgierigheid en het niet weten. In mijn maakproces is juist dat open veld een grote drijfveer. Ik vertrek vaak vanuit een heel helder gevoel dat ik in een werk wil leggen, een bepaalde spanning, verstilling of lichamelijkheid, maar hoe het werk er uiteindelijk uit zal zien, blijft tot het einde toe een raadsel. Dat zoeken, aftasten is wat ik het liefste doe. Als kind wilde ik uitvinder worden. Ik was gefascineerd door het idee dat je iets kon maken wat er nog niet was. Ik denk dat dat er altijd in is blijven zitten.

Duo-expo "Tangible"

Van 21 februari tot 15 maart exposeert Hannelore in de galerij van Katrien. In de duo-expo “Tangible” toont de kunstenares de grenzen van waarneming en werkelijkheid. De tentoonstelling nodigt de bezoeker uit om anders te kijken naar het lichaam en zijn relatie tot de buitenwereld.