"In een wereld die vaak snel en oppervlakkig aanvoelt, vind ik het bijzonder dat mensen bij mij even vertragen."

Vooruitgaan in ondernemerschap lijkt vaak te draaien om altijd doorgaan en steeds sneller groeien. Maar soms begint echte vooruitgang net met vertragen.

Voor Safia Zine, krullenkapper, founder van In The Chair en ondernemer uit Antwerpen, werd dat een belangrijk inzicht. Een complex rond haar eigen krullen en hoe ze hiermee moest omgaan, werd haar drive om anderen te helpen als gespecialiseerd krullenkapper.

Wie is Safia Zine?

Ik ben Safia, krullenkapper en ondernemer uit Antwerpen. Als kind had ik altijd al heel veel krullen, maar bij de kapper voelde ik me zelden begrepen. Mijn haar werd vaak verkeerd geknipt of behandeld, wat ervoor zorgde dat ik lange tijd een complex had rond mijn krullen. Jarenlang stijlde ik mijn haar omdat dat simpelweg makkelijker leek dan ermee leren omgaan. Nu ben ik actief als gespecialiseerd krullenkapper. In mijn werk focus ik op natuurlijke krullen, educatie rond krulverzorging en het creëren van kapsels die echt werken voor de natuurlijke textuur van het haar.

Tijdens mijn universitaire studies Communicatie stopte ik uit tijdgebrek met stijlen. Mijn krullen waren er plots gewoon… en dus moest ik wel beginnen uitzoeken hoe ik ermee kon omgaan. Ik begon research te doen, te experimenteren en me echt te verdiepen in krullend haar. Zo ontdekte ik niet alleen een passie voor krullen, maar ook dat er in België bijna niemand gespecialiseerd was in het knippen van natuurlijk krullend haar.
Dat besef heeft me richting ondernemerschap geduwd. Ik ben opleidingen gaan volgen in Nederland en later ook daarbuiten. Uiteindelijk ben ik in Rotterdam, en daarna Antwerpen, beginnen werken als krullenkapper. Vandaag help ik mensen met krullen die, net als ik vroeger, gewoon een kapper willen die hen begrijpt en weet hoe hun haar echt werkt.

Naast mijn werk als krullenkapper werk ik ook als projectmanager bij #SheHUB, waar ik me inzet om vrouwelijke ondernemers te ondersteunen en een community rond ondernemerschap te bouwen.

Hoe ben je op het idee gekomen om te doen wat je vandaag doet?

Het idee is eigenlijk heel organisch ontstaan. Ik heb zelf altijd heel veel krullen gehad, maar als kind voelde ik me bij de kapper vaak niet begrepen. Mijn haar werd geknipt alsof het steil was, waardoor het resultaat zelden klopte. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik lange tijd een complex had rond mijn krullen en ze jarenlang gewoon stijlde.

Tijdens mijn universitaire studies Communicatie ben ik daarmee gestopt, vooral omdat het zoveel tijd kostte. Mijn krullen waren er plots gewoon, dus ik moest wel beginnen uitzoeken hoe ik ermee kon omgaan. Ik begon research te doen, producten te testen en me echt te verdiepen in hoe krullen werken.
Gaandeweg ontdekte ik dat er in België bijna niemand gespecialiseerd was in het knippen van natuurlijk krullend haar. Dat besef was eigenlijk het kantelpunt: ik dacht, als ik hier zelf zo naar op zoek ben, dan moeten er nog zoveel mensen zijn die hetzelfde ervaren. Vanaf dat moment ben ik opleidingen gaan volgen in Nederland en later ook daarbuiten, en zo is mijn werk als krullenkapper stap voor stap ontstaan. Vandaag help ik mensen met krullen die gewoon een kapper willen die hun haar begrijpt.

Wat is jouw missie?

Mijn missie gaat eigenlijk niet zozeer over uiterlijk of haar. Voor mij gaat het er vooral om mensen met krullen te helpen hun natuurlijke haartype te omarmen. Veel mensen denken dat er iets mis is met hun haar terwijl dat eigenlijk niet zo is. De meesten hebben gewoon nooit geleerd wat ze ermee kunnen doen.

Heel veel mensen met krullen zijn vroeger gepest of bekritiseerd geweest om hun haar, of hebben het gevoel gekregen dat hun krullen “te veel”, “te wild” of “niet professioneel” zijn. Daardoor maken ze zichzelf soms kleiner of voelen ze zich onzeker. Ik wil hen net het tegenovergestelde laten voelen: jij mag er zijn, precies zoals je bent. 

Ik wil mensen helpen om die onzekerheid om te buigen naar iets krachtigs. Door mensen te tonen dat hun haar ruimte mag innemen, hoop ik dat zij zelf ook ruimte innemen om op alle vlakken zichzelf te zijn. Want wanneer je leert om ook de delen van jezelf die je ooit moeilijk vond te omarmen, gebeurt er vaak iets veel groters dan alleen een goed kapsel. Mensen beginnen zich vrijer, zelfzekerder en meer zichzelf te voelen, en aan die maatschappij hoop ik bij te dragen.

Welke drie woorden typeren jou vandaag als ondernemer? Hoe zou je omgeving je beschrijven?

Als ondernemer ben ik eigenlijk vrij introvert. Soms voel ik me zelfs een beetje een imposter, omdat mijn profiel niet echt past bij het cliché van de ondernemer die altijd “aan” staat en continu vooruit gaat. Bij mij gaat ondernemen veel meer in golven. Ik probeer heel trouw te blijven aan mijn energie, mijn creativiteit en mijn eigen ritme. Dat is niet altijd rechtlijnig, maar ondertussen heb ik geleerd dat dat ook gewoon oké is, en zelfs gezond.

Voor mij betekent ondernemen eigenlijk gewoon: zelf een job creëren die past bij wie je bent. Sommige mensen passen perfect in een klassiek carrièrepad, maar anderen niet. Ik denk dat ik bij die tweede groep hoor. Ondernemen is voor mij een manier geweest om mijn eigen vorm te vinden. Dat vraagt tijd, ervaring en ook de ruimte om jezelf beter te leren kennen.
Ik voel me bijvoorbeeld ook geen “typische kapper”. Krullen knippen is iets wat ik heel graag doe en waar ik goed in ben, maar daarnaast hou ik ook van andere vormen van creativiteit: foto’s maken, schrijven, podcasts maken. Dat zijn allemaal dingen die ik ook doe, zelfs al kennen mensen me daar misschien minder voor.

Mijn omgeving zou mij waarschijnlijk omschrijven als zorgend, ook al zou ik dat woord zelf niet meteen gebruiken. Wanneer iemand in mijn stoel zit, wil ik meer doen dan alleen een kapsel creëren. Ik probeer echt verbinding te maken. Ik hou van die momenten van echte ontmoeting. In een wereld die vaak snel en oppervlakkig aanvoelt, vind ik het bijzonder dat mensen bij mij even vertragen. Ze zitten niet op hun gsm, we praten over dingen waar je het normaal niet zo snel met een vreemde over hebt. Ik mag zorg dragen voor hun haar, soms op een manier waarop zij dat zelf nog niet konden. Uiteindelijk is dat misschien wel wat mijn werk voor mij betekent: niet alleen zorgen voor iemands haar, maar ook even een plek creëren waar iemand zich gezien voelt.

Wat was een moeilijke ervaring of mislukking in je ondernemerschap waar je vandaag dankbaar voor bent?

Een van de moeilijkste momenten in mijn ondernemerschap was dat ik er twee jaar volledig tussenuit ben gestapt. Ik stond altijd “aan”. Ik ben al beginnen werken toen ik veertien was, uit noodzaak, en lange tijd gebruikte ik werken en studeren ook als een manier om moeilijke dingen te ontwijken. Toen ik begon te ondernemen, zette ik dat patroon verder. Maar op een bepaald moment was ik zo uitgeput dat ik besefte: als ik zo verder doe, gaat mijn lichaam het niet meer volhouden.

Dus besloot ik alles op pauze te zetten. Ik wist niet wanneer ik terug zou beginnen, of zelfs óf ik nog wel zou beginnen. Dat was een heel beangstigende beslissing. Ik moest klanten vertellen dat ik stopte, er waren financiële gevolgen, en ik koos bewust voor onzekerheid om mijn gezondheid te beschermen. Op dat moment voelde dat als falen.

Maar achteraf gezien zijn die twee jaren de mooiste en belangrijkste geweest in mijn leven. Ze hebben de basis gelegd voor wie ik vandaag ben. Ik heb mezelf opnieuw leren kennen en geleerd om mijn waarde niet alleen te koppelen aan wat ik presteer, maar aan wat mij werkelijk gelukkig maakt. Ik ben veel minder streng geworden voor mezelf en neem het leven ook minder zwaar. Ik ben dankbaarder voor kleine dingen, en de lat ligt niet meer zo onrealistisch hoog als vroeger. Vroeger had ik allerlei voorwaarden in mijn hoofd: eerst een eigen salon, eerst het beste materiaal, eerst de perfecte omstandigheden. Vandaag denk ik: geef mij een stoel, eender waar, en ik kan knippen.

Wat ik vooral geleerd heb, is dat opnieuw beginnen niet betekent dat je terug bij nul staat. Als je tegen een muur loopt en daarna opnieuw opstart, draag je alles mee wat je onderweg geleerd hebt. Vandaag ben ik opnieuw aan het ondernemen, maar rustiger, gegronder en dichter bij mezelf. Mijn visie is helderder, mijn creativiteit voelt authentieker, en achter de stoel voel ik me gelukkiger en meer verbonden met de mensen die bij mij komen.

Hoe heeft het ondernemerschap jou veranderd als mens, los van je job of titel?

Ondernemerschap is een harde leerschool. Je kan je achter niemand verschuilen wanneer iets niet lukt. Zeker als je een eenmanszaak hebt, is er vaak niemand anders die het voor je kan oplossen. Dat betekent dat je voortdurend uit je comfortzone moet stappen. Je wordt bijna een soort kameleon: je leert heel veel verschillende rollen opnemen en vaardigheden ontwikkelen die je misschien nooit had verwacht.

Tegelijk leer je ook veel over jezelf. Over wat je goed kan, maar ook over wat je minder ligt. En dat is misschien nog belangrijker. Ondernemerschap dwingt je om te accepteren dat je niet alles kan of moet kunnen. Dan moet je keuzes maken: leer ik dit, vraag ik hulp, of zoek ik een manier om te werken met de middelen die ik heb?

Op een vreemde manier heeft ondernemerschap mij daardoor net zachter gemaakt. Ik leg minder druk op mezelf dan vroeger. Ik zie het veel meer als een marathon dan als een race. Hoewel het soms voelt alsof iedereen in een soort ratrace zit, heb ik geleerd dat je als ondernemer vooral je eigen tempo moet durven volgen.

Hoe bewaak jij je energie in het ondernemerschap? Wat helpt jou om mentaal en fysiek in balans te blijven?

Voor mij begint het bewaken van mijn energie met eerlijk zijn tegenover mezelf en mijn energiepeil. Ik heb moeten leren luisteren naar mijn lichaam en accepteren dat mijn energie niet altijd constant is. Mijn werk en creativiteit komen vaak in golven. In plaats van daartegen te vechten, probeer ik daar nu meer in mee te bewegen. Soms kan ik op heel korte tijd enorm veel werk verzetten, en dan zijn er periodes waarin ik bijna niets doe. Uiteindelijk balanceert dat zichzelf uit. Mijn ritme is misschien ongewoon, maar het is wel wat voor mij werkt.

Ik probeer mijn agenda ook bewust rustiger te houden dan vroeger. Als krullenkapper ben ik heel aanwezig met mensen, dus het is belangrijk dat ik niet te veel afspraken na elkaar plan. Ik wil de energie hebben om echt aanwezig te zijn voor de persoon die in mijn stoel zit.

Daarnaast helpen kleine dingen mij om in balans te blijven: sporten, tijd buiten doorbrengen, reizen en momenten nemen om echt te disconnecten. Ik wil niet voortdurend online, bereikbaar of creatief moeten zijn. Als het kan, verdwijn ik soms weken even van de radar. Ik hou ook heel erg van alone time. Na veel sociaal contact heb ik die momenten echt nodig om weer op te laden. En vaak is het net in die periodes dat mijn beste ideeën ontstaan.

Welk aspect van je werk geeft jou de meeste energie en voldoening? Wat doe je het liefst zelf?

Het aspect van mijn werk dat mij het meeste energie geeft, is de echte ontmoeting met mensen. Wanneer iemand in mijn stoel zit, gaat het voor mij nooit alleen over een kapsel. Het is een moment van verbinding. Mensen komen vaak met een bepaald verhaal over hun haar, soms met onzekerheden of ervaringen uit het verleden, en het is bijzonder om te zien hoe dat kan veranderen wanneer ze zich gehoord en begrepen voelen.

Ik haal ook veel voldoening uit het creatieve proces zelf. Krullen knippen is voor mij bijna een soort puzzel: elk haartype is anders, elke krul reageert anders. Het vraagt aandacht, intuïtie en creativiteit om een vorm te creëren die echt werkt voor iemand.

Wat ik daarnaast ook heel graag doe, zijn de creatieve dingen rond mijn werk: foto’s maken, schrijven, ideeën uitwerken, verhalen vertellen. Dat zijn momenten waarop ik mijn creativiteit op een andere manier kan uiten. Maar uiteindelijk blijft het moment achter de stoel voor mij het meest waardevol: echt een connectie maken met iemand, en die persoon zien vertrekken met meer vertrouwen dan ze binnenkwamen. Dat blijft elke keer opnieuw bijzonder.

Wat is de beste investering die je tot nu toe in jezelf of je onderneming deed?

De beste investering die ik ooit heb gedaan, was eigenlijk investeren in me-time. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar voor mij was dat een grote shift. Lange tijd dacht ik dat ik altijd moest blijven doorgaan: werken, creëren, plannen, presteren. Rust voelde lange tijd als tijd verliezen.

Toen ik op een punt kwam waarop mijn lichaam aangaf dat het zo niet verder kon, heb ik bewust gekozen om meer ruimte te maken voor mezelf. Tijd nemen om te vertragen, om niets te doen, om te reizen, te bewegen of gewoon alleen te zijn. Dat waren momenten waarin ik opnieuw kon opladen en helder kon nadenken.

Ironisch genoeg heeft die rust mij uiteindelijk een betere ondernemer gemaakt. Wanneer ik ruimte neem voor mezelf, komen mijn beste ideeën. Ik werk creatiever, met meer focus en met meer plezier. Voor mij is me-time een essentieel onderdeel van mijn werk. Het is de investering die ervoor zorgt dat ik mijn werk met energie, aandacht en creativiteit kan blijven doen.

Wie of wat heeft jou echt vooruit geholpen in je ondernemerschap?

Er zijn verschillende mensen en momenten die mij vooruit hebben geholpen. In het eerste deel van mijn ondernemerschap speelde #SheDIDIT daar een grote rol in. Het gaf mij een netwerk en een omgeving waar ondernemerschap niet iets eenzaam was. Daarnaast heb ik ook enorm veel gehad aan mijn vrienden. Zij stonden altijd klaar om te helpen, vaak achter de schermen, bij allerlei taken. Die steun heeft echt een verschil gemaakt.

In een later hoofdstuk van mijn ondernemerschap is mijn coach Ninice (@ninicesunzu) belangrijk geworden. Zij is voor mij een beetje zoals een vuurtoren: iemand die overzicht houdt wanneer ik het zelf even niet zie. Ze is een klankbord, iemand die me helpt structureren, relativeren en opnieuw richting te vinden wanneer ik twijfel. De mensen rondom mij hebben een enorme rol gespeeld in hoe mijn pad zich heeft gevormd. Soms heb je gewoon iemand nodig die even naast je staat, of een licht dat je richting geeft wanneer het wat mistig wordt.

Wat ben je momenteel aan het lezen, luisteren of kijken dat je geïnspireerd heeft of in beweging heeft gezet?

Eerlijk gezegd: bijna alles. Ik voel me op dit moment heel geïnspireerd door de wereld rondom mij. Ik denk dat ik de laatste jaren meer heb geleerd om open te kijken naar wat er rondom mij gebeurt. Daardoor voel ik me vaak heel vrij en onbegrensd in mijn inspiratie. Het hoeft niet altijd uit een boek of een podcast te komen, het kan evengoed een ontmoeting zijn, een plek waar ik ben, of gewoon een moment waarop iets plots klikt in mijn hoofd.

Mijn werk is in essentie eigenlijk heel eenvoudig en nederig: ik knip mensen hun haar. Dat is iets wat mensen al doen sinds het begin van de mensheid. Misschien is het net dat simpele dat mij inspireert. Ik voel me vaak aangetrokken tot eenvoud en nostalgie. Vintage dingen inspireren me, net als de sfeer van “vroeger”. Er zit iets tijdloos in. Die combinatie van eenvoud, geschiedenis en menselijke connectie vind ik heel mooi en dat sijpelt ook vaak door in hoe ik naar mijn werk en creativiteit kijk. Wanneer ik niet te hard probeer om iets te forceren, maar gewoon leef, observeer en nieuwsgierig blijf naar de wereld, komt inspiratie tot mij.

Welke impact hoop je te hebben op anderen, los van cijfers, groei of succes?

Met mijn werk rond krullen hoop ik daarnaast ook bij te dragen aan een meer inclusieve maatschappij. Veel mensen met krullen, vaak ook met roots in andere landen, zijn opgegroeid in een omgeving waar hun haartype niet begrepen werd. Niet omdat er iets mis is met hun haar, maar omdat de kennis of ervaring er gewoon niet was. Ik wil mensen laten zien dat er niets mis is met hun krullen, ze hebben gewoon nooit geleerd hoe ermee om te gaan.

Wanneer mensen die kennis krijgen en hun haar leren begrijpen, zie ik vaak dat er iets verandert. Het gaat dan niet alleen over haar, maar ook over zelfvertrouwen. Voor mij is dat een vorm van empowerment: mensen helpen om iets wat ooit een onzekerheid was, te zien als een deel van hun kracht en identiteit.

Wat had jij zelf nodig om te horen toen je net begon, en welke raad wil je vandaag meegeven aan anderen die daar nu staan?

Het mooie aan ondernemerschap is dat het zo vrij is. Je kan er in principe zelf van maken wat je wilt. Je kan kiezen wanneer je werkt, hoe je werkt, en welke richting je uitgaat. Maar net dat maakt het ook moeilijk. Want uiteindelijk komt de vraag steeds terug: wat wil jij eigenlijk echt?

Dat antwoord vinden kost tijd. Ondernemen dwingt je om jezelf beter te leren kennen, maar ook de wereld rondom je. Je ontdekt gaandeweg wat je te bieden hebt, hoe je anderen kan helpen, waar je energie van krijgt en wat net niet bij je past. Tegelijk ben je ook voortdurend in beweging. Je verandert, je leert, en daardoor verandert je onderneming ook mee.

Daarom heeft vergelijken met anderen eigenlijk weinig zin. Iedereen bouwt iets anders op, op een ander ritme en vanuit een andere persoonlijkheid. Het doel is niet om in een bepaald model te passen, maar om iets te creëren dat voor jou werkt, niet omgekeerd.

Mijn advies zou dus zijn: neem je tijd en vertrouw op je intuïtie. Als iets niet goed voelt, bijvoorbeeld een samenwerking, durf daar dan ook nee tegen te zeggen, zelfs als het lijkt alsof je daardoor een kans mist. Maar omgekeerd geldt hetzelfde: als iets intuïtief wél goed voelt, ook al doet niemand anders het, durf er dan voor te gaan. Soms moet je een stap terug nemen om later beter vooruit te kunnen. Dat is geen falen, dat is gewoon deel van het proces.

Als je vooruit kijkt wat hoop je dat nooit verandert, ongeacht waar jij of je onderneming over tien jaar staat?

Als ik vooruit kijk, hoop ik vooral dat de essentie van waarom ik dit doe nooit verandert. Dat mijn werk altijd menselijk blijft. Dat ik nog steeds echte ontmoetingen kan hebben met de mensen die in mijn stoel zitten, en dat het nooit alleen maar over snelheid, groei of cijfers gaat. Ik hoop ook dat ik mijn nieuwsgierigheid en creativiteit behoud. Dat ik dingen blijf ontdekken, leren en mezelf blijven heruitvinden, zonder het gevoel dat alles vast moet liggen.

En misschien nog het belangrijkste: dat ik trouw blijf aan mezelf. Dat ik blijf werken op een manier die voor mij klopt, met ruimte voor rust, creativiteit en verbinding. Want uiteindelijk is dat voor mij de echte reden waarom ik ben beginnen ondernemen.