‘Ik voel me soms een geluidsmissionaris’

‘Wie is Kiki en wie is Bouba?’ Cedric Engels toont ons twee abstracte figuren: één hoekige en één organische. ‘98% van alle mensen noemt de eerste Kiki en de tweede Bouba. Dat toont precies aan wat ik doe: de klank en het beeld moeten met elkaar matchen.’  Cedric Engels runt al twaalf jaar Sonhouse, dat auditieve huisstijlen creëert voor merken als Coolblue. Hij werkt ook voor de film- en tv-wereld.

‘In onze maatschappij zijn onze ogen heel dominant. Er zijn zoveel visuele prikkels dat we vaak niet beseffen hoeveel geluid er om ons heen is. Soms voel ik me een ‘geluidsmissionaris’. Ik wil mensen laten inzien hoe belangrijk geluid en muziek zijn. En hoeveel impact ze kunnen hebben. Denk maar aan de herinneringen en emoties die een bepaald nummer kan losmaken. Audio is een heel krachtig middel om je merkidentiteit te versterken.’

‘Als jonge twintiger trok ik naar Londen om te studeren voor geluidsingenieur. Die droom werd pas werkelijkheid nadat ik mijn rechtendiploma op zak had – een eis van mijn vader. In de bruisende dynamiek van die metropool ontstond het idee voor Sonhouse. Overal zag ik sterke merken met een duidelijke visuele en verbale identiteit, zoals een logo en een herkenbare tone of voice. En ik dacht: ‘hoe klínkt dat merk?’. Voor mij is James Bond een voorbeeld van goede ‘sonic branding’. Je herkent het deuntje onmiddellijk en toch laat het genoeg variatie toe om niet saai te worden. Zelfs niet na al die jaren. Dat is ook onze ambitie. Voor ons start een sonic branding met een volledig nummer. Daarvan maken we afgeleiden, zoals remixes, maar ook een sound logo. Dat moet kort en superherkenbaar zijn, zoals het fluitje van Coolblue.’

‘Geluid is de rode draad door mijn leven. Op mijn twaalfde begon ik te dj’en samen met mijn oudere broer Didier. Als Hermanos Inglesos stonden we op Pukkelpop en I Love Techno. Maar de connectie gaat veel verder terug: mijn dove overgrootvader stierf op weg naar zijn werk, toen hij al fietsend werd aangereden door een trein die hij niet hoorde aankomen. Natuurlijk heb ik hem nooit gekend, maar het verhaal is me altijd enorm bijgebleven.’ 

RWD

‘Om je passie te vinden, volstaat het vaak om eens achterom te kijken. Waar was je als kind of als tiener graag mee bezig? Ik werd gelukkig van alles wat met muziek te maken had.’ 

FWD

‘Het is belangrijk om te weten waar je naartoe wil. Daar moet je een denkbeeldige vuurtoren bouwen. De weg erheen zullen bochtige aardeweggetjes zijn en snelwegen. Maar er is een duidelijke bestemming. Heb je die niet, dan drijf je af.’